Prof. zw. dr hab. Wiesław Puś
 
 

BIOGRAM

 

Urodziłem się 17 kwietnia 1940 r., w Kotlinkach, koło Szadku w pow. sieradzkim. Szkołę średnią (Liceum Ogólnokształcące nr 32) ukończyłem w 1958 r. w Zduńskiej Woli. W 1960 r. rozpocząłem studia historyczne w Uniwersytecie Łódzkim. W 1965 r. zdałem egzamin magisterski przygotowując pracę magisterską na seminarium prof. Stefana Krakowskiego nt. Cudzoziemcy i obce oddziały posiłkowe w służbie polskiej do początku XIV wieku. W roku szkolnym 1965/1966 byłem nauczycielem historii i przysposobienia wojskowego w Technikum  Chemicznym nr 1 w Zgierzu. W 1966 r. zostałem zatrudniony w Katedrze Historii Polski XIX i XX wieku w Instytucie Historycznym UŁ na stanowisku asystenta stażysty. Tutaj pod kierunkiem prof. Gryzeldy Missalowej przygotowałem rozprawę doktorską nt. Przemysł włókienniczy w Królestwie Polskim w latach 1870-1900, którą obroniłem 14 grudnia 1972 r. Jako adiunkt od 1973 r. pracowałem w Zakładzie Historii Nowożytnej Polski, którym kierował prof. Bohdan Baranowski. W 1984 r. opublikowałem rozprawę nt. Przemysł Królestwa Polskiego w latach 1870-1914, na podstawie, której uzyskałem habilitację. We wrześniu 1985 r. zostałem mianowany przez Ministra Szkolnictwa Wyższego i Techniki na stanowisko docenta. W 1990 r. uzyskałem nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego UŁ. W 1998 r. uzyskałem tytuł profesora, a w 2000 r. nominację Ministra Edukacji Narodowej na stanowisko profesora zwyczajnego. W Uniwersytecie Łódzkim w okresie od 1990 r. do 2008 r. pełniłem następujące funkcje: dziekana Wydziału Filozoficzno-Historycznego przez dwie kadencje 1990-1996; prorektora UŁ ds. nauczania także przez dwie kadencje 1996-2002 oraz rektora Uniwersytetu Łódzkiego, również przez dwie kadencje 2002-2008. W okresie od 1997 r. jestem kierownikiem Katedry Historii Społeczno-Gospodarczej UŁ.

 

Prof. dr hab. Wiesław Puś, profesor zwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego

WYKSZTAŁCENIE: Matura w 1958 r. w Liceum Ogólnokształcącym nr 32 (obecnie im. Kazimierza Wielkiego) w Zduńskiej Woli.

Studia historyczne na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego w latach 1960-1965, tytuł zawodowy magistra 26 czerwca 1965 r.

Doktorat 14 grudnia 1972 r. w Uniwersytecie Łódzkim. Habilitacja 22 listopada 1984 r. także w Uniwersytecie Łódzkim. Tytuł profesora nauk humanistycznych–grudzień 1998 r.

STANOWISKA ZAWODOWE: asystent-stażysta 1966-1967 w Katedrze Historii Polski XIX i XX wieku w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego, asystent w tej samej Katedrze 1967-1970, starszy asystent w Zakładzie Historii Nowożytnej Polski w Instytucie Historii UŁ 1970 do marca 1973. Adiunkt w tym samym Zakładzie 1973 do września 1985 r. Docent od września 1985 r. do grudnia 1990 r. Prof. nadzwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego od grudnia 1990 r. do 2000 r. Profesor zwyczajny od 2000 roku.

STANOWISKA ADMINISTRACYJNE: dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego w latach 1990-1996; prorektor Uniwersytetu Łódzkiego do spraw nauczania w latach 1996- 2002; rektor Uniwersytetu Łódzkiego w latach 2002- 2008.

ZAINTERESOWANIA BADAWCZE: historia społeczno-gospodarcza ziem polskich w XIX i XX wieku na tle dziejów Europy, ze szczególnym uwzględnieniem procesu uprzemysłowienia oraz rozwoju miast przemysłowych. Ponadto dzieje społeczności żydowskiej na ziemiach polskich, jak również w początkowej fazie zainteresowań naukowych – historia wojskowości polskiej w średniowieczu.

NAGRODY I WYRÓŻNIENIA: w okresie ponad 42 lat pracy w Uniwersytecie Łódzkim otrzymałem kilkanaście nagród Rektora za prace badawcze oraz dydaktyczno-organizacyjne różnych stopni od I do III. W tym czasie otrzymałem 8 nagród Ministra w tym 2 naukowe drugiego stopnia oraz 6 dydaktyczno-organizacyjnych pierwszego stopnia. W 1986 r. wraz z prof. Stefanem Pytlasem otrzymaliśmy wyróżnienie w konkursie Polskiego Towarzystwa Techniki na monografię zakładu przemysłowego za książkę: „Dzieje Łódzkich Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. Obrońców Pokoju (dawnych Zjednoczonych Zakładów K. Scheiblera i L. Grohmana)”. W 2000 r. zostałem laureatem prestiżowej nagrody miasta Łodzi.

CZŁONKOSTWO W ORGANIZACJACH NAUKOWYCH I ZWIĄZANYCH Z NAUKĄ: w okresie od 1967 r. jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, w 2007 r. Zarząd Główny PTH przyznał mi tytuł honorowego członka tego stowarzyszenia. W 1985 r. zostałem przyjęty do Łódzkiego Towarzystwa Naukowego.

W latach 1998-2002 jako prorektor UŁ do spraw nauczania byłem członkiem Uniwersyteckiej Komisji Akredytacyjnej. Z kolei w latach 2002-2008 jako rektor UŁ byłem członkiem Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich oraz Konferencji Rektorów Uniwersytetów Polskich.

W latach 1996-2002, przez dwie kadencje byłem członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk.

PROMOWANI MAGISTROWIE i DOKTORZY: Dotychczas byłem promotorem około 200 prac magisterskich w Instytucie Historii Uniwersytetu Łódzkiego, ponadto ponad 100 prac magisterskich w Filii Akademii Świętokrzyskiej w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie byłem zatrudniony na drugim etacie do 2002 r., jak również 10 prac magisterskich w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie, gdzie byłem zatrudniony w latach 1990-1992. Ogółem wypromowałem do 2008 r. ponad 300 magistrów.

W okresie do 2008 r., byłem promotorem następujących 7 prac doktorskich:

1. Jarosław Kita, Kwestia chłopska w Królestwie Polskim na łamach prasy doby pozytywizmu(1864-1886). Pozytywiści i socjaliści wobec przyszłości wsi.

2. Dariusz Klemantowicz, Przemysł metalowo-maszynowy w łódzkim okręgu przemysłowym w latach 1870-1914.

3. Wojciech Ziomek, Przemysł drzewny Królestwa Polskiego w latach 1870-1914.

4. Marek Sygulski, Dzieje Bałut północnej dzielnicy miasta Łodzi do 1915 r.

5. Rafał Kowalczyk, Inwestycje i kapitały w gospodarce Królestwa Polskiego w polskiej myśli ekonomicznej i technicznej przełomu XIX i XX wieku.

6. Małgorzata Konieczna, Struktura ludności i rodzina w Radomsku w świetle spisu z 1915 roku.

7. Ewelina Kostrzewska, Portret ziemianek Królestwa Polskiego na przełomie XIX i XX wieku.